ต่อ จากนี้...ไม่มีแล้ว...ผมทรงนัก เรียน ต่อ จากนี้...ไม่เจอแล้ว...ไหว้พระหน้า ประตู ต่อ จากนี้...ไม่มีแล้ว...กางเกงขาสั้นสีดำ..เครื่องแบบที่ ภูมิใจ ต่อจากนี้...ไม่มีแล้ว...เก้าอี้ตัวที่เรานั่ง ประจำ ต่อจากนี้...ไม่มีแล้ว...ห้องเรียนที่แสนจะอบอุ่น ต่อ จากนี้...ไม่เจอแล้ว...ห้องน้ำที่ให้เราเถล ไกล ต่อ จากนี้...ไม่เจอแล้ว...คำพูดที่ว่า'นักเรียนทำความ เคารพ' ต่อ จากนี้...ไม่เจอแล้ว...เสียงหมดคาบ'ตึ๊งตึ่งตึงตึ่ง ตึ่งตึง ตึ๊งตึ่ง' ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อนที่นั่งลอกการบ้านเป็นเพื่อน เรา ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยพูดคุยกับเรา เวลา เหงา ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่กล่าวคำ ว่า'โชคดี'ก่อนกลับ บ้าน ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน.. ที่ช่วยแก้ตัวเวลามี ปัญหา ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว... เพื่อน..ที่ไปกินข้าวด้วยกันตอนกลาง วัน ต่อ จากนี้...ไม่ เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยแย่งกับข้าวเรา กิน ต่อจากนี้ ...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่นั่งเฮฮากันตอนว่าง จนขึ้นเรียน สาย ต่อ จากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่นั่งกินข้าวโต๊ะ ประจำ ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยห่วงใยดูแลเรา เสมอ ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยให้เมล์เพื่อนมาอีก ที ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่คอยตลก..เฮฮา.. หัวเราะ..ไปกับ เรา ต่อจากนี้...ไม่เจอแล้ว...เพื่อน..ที่ให้อภัย เราได้ทุก เรื่อง แต่ ต่อจากนี้...จะมี...เพื่อน..ที่ต้องจาก กัน..ไปตามความฝันของตน เอง ต่อจากนี้...จะมี...เพื่อน..ที่ ต้องห่างไกล.กันนับสิบนับร้อย กิโล ต่อจากนี้...จะมี... เพื่อน..ที่มีชีวิต..อนาคต..ตามที่ทุกคน เลือก ต่อจากนี้ ...อนาคตข้างหน้า...เพื่อน..จะเรียนจบตามที่ใจ หวัง ต่อ จากนี้...อนาคตข้างหน้า...เพื่อน..จะทำงาน หาเงิน แบ่งเบาภาระพ่อ แม่ ต่อ จากนี้...อนาคตข้างหน้า...เพื่อน..จะมีคู่ชีวิต ครอบครัวที่ สมบูรณ์ ต่อจากนี้...เพื่อน...จะคิดถึงกัน..ติดต่อกัน..ไม่ว่าจะนานแค่ ไหน ต่อจากนี้...เพื่อน...จะอยู่ในใจ..ความทรงจำ..พวกเรา..เสมอ

everything!